Er was eens een klein groen dorpje waar kleine landbouw-kabouters leefden. Toen er een huwelijk was, vierden ze het met een groot feestje, vol met ballonen. De sfeer op het feestje was gezellig en de kabouters besloten om een wedstrijd te houden. De winaar van de wedstrijd zal degene met de hoogste ballon wint. Omdat de kabouters in een buitengewone omgeving leefden waren ook de ballonen niet gewoon. De ballonen hebben geen patrol nodig omdat ze alleen vruchtsap als de brandstof gebruikten. Alles in het dorpje werkte op de basis van vruchtsap daarom heeft al het groente en fruit biologische kwaliteit.
Er was eens een land van Fruiters, het Fruitland dus. Daar woonden leuke, kleine kabouters die vegetariërs waren en bijna alleen fruit aten. Hun leven was dus echt vreedzaam en zoet. Op een dag kwam er een groep Fruiters naar de koning van Fruitland, Appel de Grote, en zei: “Lieve Koning, ons leven is zo leuk en zoet dat we er eigenlijk niet meer van kunnen genieten. Behalve knoflook hebben we geen niet zoete voedsel. We willen graag ook iets anders kunnen eten.” De koning antwoordde: “Godzijdank, beste medekabouters! Ik kan ook niet meer al die aardbeien eten. Ik heb er al een hekel van! Ik zou graag iets zuurs. Gaan jullie dus op zoek naar nieuwe smaken in andere landen.” En zo gingen de sterkste kabouters van het land ballonnen van fruit maken. Sommige ballonnen hadden de vorm van de peer, andere van de aardbei. Met die ballonnen gingen dan de dapperste Fruiters op expeditie. Ze reisden en reisden en reisden maar overal waren maar dezelfde vruchten te zien. Op een dag zagen ze uiteindelijk iets vreemd in de lucht, een groot geel bal die een ongewoon ballon bleek te zijn. 'Hooi! Wat is dat dan, deze gele vruchtballon met wie jullie vliegen?' vroeg Druifje Rozijn, de jongste expeditielid uit Fruitland. “Nou, dat is toch gewoon de citroen en onze groene ballon heet de limet. Da zijn de populairste fruiten die we in ons land, eigenlijk de Groenten Republiek hebben. Behalve die twee kennen we alleen framboos en bosbesjes, die we uit de Bossenland importeren.” zei een magere rode kabouter-meisje.”Kennen jullie dus geen bananen of meloenen? Wat eten jullie dus?” wilde Druifje weten. “Ho!” riep Worteltje Peterselie uit Groentenland, we hebben toch zo veel gezonde groenten te eten! “Kennen jullie de zure smaak van zuurkool of de soms bittere spruit niet?' 'Zuur? Bitter? Jaaaa, dat is precies wat we zoeken!” riepen de Fruiters hard. En zo ging het verder: de Groentenlanders lieten hun land, vol met broccoli, komkommer en aardappelen aan de Fruiters zien en de Fruiters gaven hum veel aardbeien en bananen als geschenk. Iedereen kon dus iets voor zichzelf ontdekken en van de nieuwe smakken genieten. Ja, zo is het werkelijk in het leven, lieve kinderen. Als je benieuwd bent en open voor andere mensen en ervaringen staat, kan je heel veel prachtige dingen ontdekken.
Er was eens en fruitland. Daar wonen de fruitmensen in fruithuizen en reizen in fruitvervoer. Ze gaan allemaal naar een verre plek. Er groeit daar een grote aubergine. Ze zou de koningin van het fruitland worden als ze al rijp is. De fruitmensen gaan met de fruitbaloennen naar de aubergine te kijken omdat ze zo groot is geworden dat ze haar niet van de aarde kunnen zien.
Laat hier je verhaaltje achter!
Er was eens een klein groen dorpje waar kleine landbouw-kabouters leefden. Toen er een huwelijk was, vierden ze het met een groot feestje, vol met ballonen. De sfeer op het feestje was gezellig en de kabouters besloten om een wedstrijd te houden. De winaar van de wedstrijd zal degene met de hoogste ballon wint. Omdat de kabouters in een buitengewone omgeving leefden waren ook de ballonen niet gewoon. De ballonen hebben geen patrol nodig omdat ze alleen vruchtsap als de brandstof gebruikten. Alles in het dorpje werkte op de basis van vruchtsap daarom heeft al het groente en fruit biologische kwaliteit.
BeantwoordenVerwijderenVerhaal van Andrea en Lucie
Deze reactie is verwijderd door de auteur.
BeantwoordenVerwijderendoor Karolina(groep: Druiven)
BeantwoordenVerwijderenEr was eens een land van Fruiters, het Fruitland dus. Daar woonden leuke, kleine kabouters die vegetariërs waren en bijna alleen fruit aten. Hun leven was dus echt vreedzaam en zoet.
Op een dag kwam er een groep Fruiters naar de koning van Fruitland, Appel de Grote, en zei: “Lieve Koning, ons leven is zo leuk en zoet dat we er eigenlijk niet meer van kunnen genieten. Behalve knoflook hebben we geen niet zoete voedsel. We willen graag ook iets anders kunnen eten.” De koning antwoordde: “Godzijdank, beste medekabouters! Ik kan ook niet meer al die aardbeien eten. Ik heb er al een hekel van! Ik zou graag iets zuurs. Gaan jullie dus op zoek naar nieuwe smaken in andere landen.” En zo gingen de sterkste kabouters van het land ballonnen van fruit maken. Sommige ballonnen hadden de vorm van de peer, andere van de aardbei. Met die ballonnen gingen dan de dapperste Fruiters op expeditie.
Ze reisden en reisden en reisden maar overal waren maar dezelfde vruchten te zien. Op een dag zagen ze uiteindelijk iets vreemd in de lucht, een groot geel bal die een ongewoon ballon bleek te zijn. 'Hooi! Wat is dat dan, deze gele vruchtballon met wie jullie vliegen?' vroeg Druifje Rozijn, de jongste expeditielid uit Fruitland. “Nou, dat is toch gewoon de citroen en onze groene ballon heet de limet. Da zijn de populairste fruiten die we in ons land, eigenlijk de Groenten Republiek hebben. Behalve die twee kennen we alleen framboos en bosbesjes, die we uit de Bossenland importeren.” zei een magere rode kabouter-meisje.”Kennen jullie dus geen bananen of meloenen? Wat eten jullie dus?” wilde Druifje weten.
“Ho!” riep Worteltje Peterselie uit Groentenland, we hebben toch zo veel gezonde groenten te eten! “Kennen jullie de zure smaak van zuurkool of de soms bittere spruit niet?'
'Zuur? Bitter? Jaaaa, dat is precies wat we zoeken!” riepen de Fruiters hard.
En zo ging het verder: de Groentenlanders lieten hun land, vol met broccoli, komkommer en aardappelen aan de Fruiters zien en de Fruiters gaven hum veel aardbeien en bananen als geschenk. Iedereen kon dus iets voor zichzelf ontdekken en van de nieuwe smakken genieten. Ja, zo is het werkelijk in het leven, lieve kinderen. Als je benieuwd bent en open voor andere mensen en ervaringen staat, kan je heel veel prachtige dingen ontdekken.
Er was eens en fruitland. Daar wonen de fruitmensen in fruithuizen en reizen in fruitvervoer. Ze gaan allemaal naar een verre plek. Er groeit daar een grote aubergine. Ze zou de koningin van het fruitland worden als ze al rijp is. De fruitmensen gaan met de fruitbaloennen naar de aubergine te kijken omdat ze zo groot is geworden dat ze haar niet van de aarde kunnen zien.
BeantwoordenVerwijderen